gedichtverhaalbeeldfilmtoneel

 

Leven

Je vraagt, is dit het nu?
Is dit waar het in het leven om gaat?
Je wordt wakker, het deksel dicht,
geen adem meer, het is verricht.
Kijk, dat is hoe je er nù voor staat.

Je denkt misschien, ik ga ten onder,
peilloos en verschrikkelijk zal het zijn,
als eenling in de grote grijze massa
een klein vlekje anders, die kleine tic,
kijk daar, dat ben ik.

Dan opeens, je loopt maar wat te dromen,
een mist trekt op, helder zicht breekt aan,
tussen kruin en teen springen vonken over,
slaat je als bij donderslag uit het lood.
In een flits zie je wat gewoon daar is,
het ìs er nu eenmaal, onveranderbaar:
kijk dat ben jij, je bent niet dood!

naar: Peter Rühmkorf
Auf was nur einmal ist; 1979
verder